ตอนที่ 68 ภาระบนตัวเธอช่างหนักหนานัก

ไปกลับหลินเจียงใช้เวลาเพียงหนึ่งวันเท่านั้น

ลู่เจียงกลับถึงบ้านในตอนค่ำ เมื่อรถแล่นเข้าลานบ้าน จ้าวกุ้ยเซียงก็คลุมเสื้อนวมเดินออกมา เห็นเสิ่นเนี่ยนคลุมเสื้อนวมเดินออกมาเช่นกัน จึงยิ้มให้เธอ “แม่รู้อยู่แล้ว ต่อให้ดึกแค่ไหน ไอ้หนุ่มนั่นก็ต้องรีบกลับมานอนที่บ้าน”

รถคันนี้ลู่ชวนเป็นคนขับ

เขาลงจากรถ เดินอ้อมไปข้างหนึ่งเพื่อตรวจดูตัวถังรถ พอคลำเจอรอยขูดขีดหลายรอย ก็ปวดใจแทบขาด

“พี่ จะให้ฝึกมือก็ไม่ควรให้ฉันขับตอนกลางคืนสิ ทางก็ยังไม่คุ้นเลย”

ลู่เจียงไม่ได้มองรถเลยแม้แต่น้อย เสิ่นเนี่ยนล้มตัวลงนอนไปแล้ว ด้านนอกคลุมเสื้อนวม ด้านในยังสวมชุดนอนอยู่ เขาเดินก้าวเข้าไปไม่กี่ก้าวเพื่อช่วยบังลมภูเขาให้เธอ แล้วยังดึงคอเสื้อของเธอให้กระชับขึ้น

“ออกมาทำไม หนาวหรือเปล่า”