ตอนที่ 29 นครเซินที่ติดทะเล

ขากลับ เธอไม่ได้เป็นคนในวงการเดียวกันกับลู่เจียง

รั้วกั้นลานบ้านเปิดอยู่ ข้างเล้าเป็ดมีรถจักรยานคันหนึ่งจอดอยู่ ลู่เหวยหมินกำลังเดินออกมาจากโถงกลางบ้าน ในมือถือปลอกแขนคู่หนึ่งกับเคียวหนึ่งเล่ม พอเห็นเสิ่นเนี่ยนก็เอ่ยแสดงความยินดีก่อน แล้วจึงยิ้มถาม “ไปไหนมาเหรอ”

เสิ่นเนี่ยนยิ้มตอบ “ไปหลังเขามาน่ะ”

ลู่เหวยหมินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “ควรต้องไปบอกกล่าวสักหน่อยจริง ๆ ฉันจะลงนา พี่สาวเธออยู่ในบ้านนะ”

เขาเดินมุ่งหน้าออกไปข้างนอก

ฟางฮุ่ยได้ยินเสียงก็เดินออกมาแล้ว เลิกคิ้วขึ้นสูงลิ่ว “สอบติดจริง ๆ เสียด้วยสิเธอ”

“ใช่แล้วล่ะ”

เสิ่นเนี่ยนเดินเข้าบ้าน นำหนังสือแจ้งรับเข้าเรียนไปล็อคเก็บไว้ในตู้

ฟางฮุ่ยยืนพิงกรอบประตู “นี่ก็ยังไม่ได้แยกครอบครัวกัน เธอจะซ่อนเงินไว้ในตู้ทำไม ฉันได้ยินมาว่า แค่เงินรางวัลจากโรงเรียนก็มีตั้ง 100 แล้วไม่ใช่เหรอ”