กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่องานเลี้ยงเลิกรา กลิ่นสุราก็จางลงไปบ้าง
หลินเจี้ยนจวินกับเหล่าโจวกำลังจะกลับ เสิ่นเนี่ยนถือถุงใบชาสองถุงไว้ในมือ ยิ้มพลางยื่นให้เหล่าโจว “ใบชาในหุบเขาค่ะ ท่านอาโจวลองชิมดู”
ข้าวเพียงมื้อเดียว ทั้งสองคนก็สนิทสนมคุ้นเคยกันแล้ว
เหล่าโจวรับมาอย่างไม่เกรงใจ ชาบนภูเขาสูงนี้หอมจริง ๆ “วันหน้าเธอมีธุระอะไรให้ช่วย มาหาฉันได้เลย!”
เสิ่นเนี่ยนยิ้มตอบรับ “ได้ค่ะ”
เธอหันไปมองหลินเจี้ยนจวิน เดินไปข้างกายเขา แล้วยื่นให้อีกห่อ “ครูคะ ใบชานี้ฉันเก็บเอง คั่วเองกับมือ ชาเขียวหอมมากค่ะ ตอนกลางคืนดื่มให้น้อยหน่อยนะคะ เดี๋ยวนอนไม่หลับ”
หลินเจี้ยนจวินดื่มจนลำคอยังมีรอยแดงเรื่อ วันนี้เขาดีใจจริง ๆ
ในที่สุดหุบเขาก็มีเด็กผู้หญิงก้าวออกไปได้แล้ว