ตอนที่ 20 ไม่อยากแต่งงานอยู่บ้านนอก

กิ่งอบเชยถูกส่งไปถึงมือของลู่ซาน

ลู่เจียงยืนอยู่บนที่ดินว่างเปล่าหลังบ้านตนเอง ใช้ปลายเท้าสะกิดดินใต้ฝ่าเท้าเบา ๆ แล้วพูดว่า “ปลูกตรงนี้แหละ”

ลู่ซาน “...ฉันย้ายต้นกล้าอบเชยต้นใหญ่มาให้พี่ดีกว่า”

“นายปลูกไม่รอดหรือไง” ลู่เจียงมองไป

“พี่ใหญ่ พี่พูดจริงเหรอ” ลู่ซานกวาดสายตามองกิ่งอบเชยแสนจะธรรมดากิ่งนั้นใหม่อีกรอบ ไม่เห็นว่ามันจะแปลกใหม่อะไรกันตรงไหน

“พิชิตตำแหน่งสูงสุดในการสอบเหรอ ลู่เหอยังเหลือเวลาอีกตั้งหนึ่งปี อย่าไปกดดันเขานักเลย มหาวิทยาลัยมันสอบเข้ายากจะตาย”

ลู่เจียงเพียงถามว่า “ปลูกรอดหรือไม่รอด”

ลู่ซานเห็นเขาดึงดัน จึงกล่าวอย่างจนใจว่า “ลองดูก็ได้”

“งั้นก็ปลูก”

รอจนสองพี่น้องพูดคุยกันเสร็จ จ้าวกุ้ยเซียงก็เรียกคนเข้าไปในห้องครัว “รับกลับมาแล้วเหรอ”