กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บะหมี่แป้งขาวหนึ่งชาม แถมยังมีไข่ดาวน้ำโปะมาฟองหนึ่ง
เสิ่นเนี่ยนยกชามขึ้น “ขอบคุณน้าสะใภ้”
หวังชุนหลานสีหน้าดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ ปัดฝุ่นตามตัวแล้วส่งเสียง “อืม” คำหนึ่ง ก่อนจะเดินไปทางห้องหลัง พอเห็นฟางต้าจู้นั่งเหม่ออยู่ตรงนั้น ก็ใช้เท้าเตะเขาทีหนึ่ง
“คิดอะไรกันอยู่”
ฟางต้าจู้อ้าปาก พยายามจะพูดอยู่หลายครั้งแต่ก็พูดไม่ออก
“เสี่ยวเนี่ยนไม่เต็มใจ เรื่องแต่งงานนั่นก็ช่างมันเถอะ”
หวังชุนหลานมองไปทางห้องครัว แวบหนึ่ง แล้วนั่งลงข้างเขา กดเสียงต่ำ “ฉันเองก็ไม่ได้อยากให้แต่งเท่าไหร่ ใจฉันยังอยากเก็บเสี่ยวเนี่ยนไว้ให้ชิงซาน มีแต่ทำแบบนี้ถึงจะเป็นคนในครอบครัวเดียวกันอย่างแท้จริง”