ตอนที่ 18 ฉันควรจะตอบแทนคุณอย่างไร

ยังไม่ถึงเวลาปิดประตูหอพักเรือนรับรอง

เสิ่นเนี่ยนกับลู่เจียงเดินตามกันเข้าไปติด ๆ สตรีสหายของเรือนรับรองเพียงเงยหน้าขึ้นมาปรายตามองแวบหนึ่ง ทั้งสองคนเธอต่างก็คุ้นหน้าคุ้นตาดี จึงไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

ลู่เจียงมาถึงห้องก่อน ประตูปิดไม่สนิท แค่แง้มติดไว้ แสงไฟลอดออกมาจากรอยแยกของขอบประตู

เสิ่นเนี่ยนผลักประตูเปิดออก เห็นเขายืนอยู่ข้างหน้าต่าง

เธอเดินเข้าไป ปิดประตู แล้วลงกลอนจากข้างใน

แกร๊ก แกร๊ก สองเสียงดังขึ้น

ลู่เจียงขมวดคิ้วมองเธอ

เสิ่นเนี่ยนแนบแผ่นหลังพิงกับบานประตู เงยหน้าขึ้น ครู่หนึ่งก็ดึงสายสวิตช์ไฟข้างประตู

เสียงดัง “แป๊ก”

พวกเขาต่างจมดิ่งลงสู่ความมืดมิด และท่ามกลางค่ำคืนอันมืดมิดนั้น ก็ค่อย ๆ มองเห็นกันและกันชัดขึ้น