เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หนึ่งวันก่อนสิ้นปี แม่สื่อหวงก็มา
เธอมองผ่านรอยแยกของประตูเห็นเสิ่นเนี่ยนก้มหน้าก้มตาอ่านตำรา จึงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ก่อนจะดึงมือหวังชุนหลานเดินออกไปนอกลานบ้าน
“หวังเหล่าโก่วได้ยินว่าเสี่ยวเนี่ยนบ้านเธอจะไปเรียนมัธยมปลายที่ตัวเมืองอำเภอ ดีใจยกใหญ่เลย เขาบอกแล้วว่าค่าเล่าเรียนพวกเธอไม่ต้องออก บ้านเขาออกเอง พ้นปีใหม่ไป แต่งเข้าไปก็พอ”
หวังชุนหลานดึงมือกลับ หมุนตัวไปรินน้ำมาหนึ่งชาม ข้างในตักน้ำตาลทรายขาวใส่ไปหนึ่งช้อน
“แม่สื่อหวง เรื่องแต่งงานนี้เกรงว่าจะไม่สำเร็จแล้วล่ะ”
“ทำไมถึงไม่สำเร็จล่ะ” แม่สื่อหวงรับชามไปแต่ไม่ได้ดื่ม สีหน้าดูไม่ดีขึ้นมาทันที “ตอนแรกเป็นเธอเองที่ขอร้องอ้อนวอน บอกว่าเสี่ยวเนี่ยนบ้านเธอพื้นเพดี ฉันถึงได้ไปทาบทามการแต่งงานนี้ให้ ตอนนี้เธอกลับบอกว่าไม่ได้ นี่ไม่ใช่ทุบป้ายการค้าฉันหรอกหรือ”