เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ตอนกินข้าว หวังชุนหลานตักเครื่องในไก่ส่วนไข่ชามหนึ่งให้เสิ่นเนี่ยนโดยเฉพาะ
“เสี่ยวเนี่ยน อ่านหนังสือใช้สมองมาก บำรุงให้เยอะ ๆ หน่อย”
ไข่อ่อนเรียงติดกันเป็นพวงสีเหลืองอร่าม ตั้งแต่ไข่เม็ดจิ๋วที่ยังไม่เป็นรูปเป็นร่างไปจนถึงไข่ที่เกือบจะเป็นฟอง ใส่มาค่อนชาม
คนในหมู่บ้านเชื่อเรื่อง “กินอะไรบำรุงสิ่งนั้น” ของพรรค์นี้ในสายตาผู้หญิงมีค่ากว่าเนื้อไก่เสียอีก ปกติเวลาบ้านเชือดไก่ หวังชุนหลานจะกินเครื่องในไก่ส่วนไข่เอง แต่วันนี้กลับมาอยู่ในชามเสิ่นเนี่ยนเต็ม ๆ ชาม
เสิ่นเนี่ยนมองของในชาม พอเห็นอีกฝ่ายนั่งลงกินข้าวเหมือนไม่มีเรื่องอะไรจะพูด ใจก็กระตุกวูบ
ผิดปกติมาก
ผิดปกติย่อมมีมหาอสูรแฝง
เธอเหลือบมองฟางฮุ่ย คนที่ไม่เคยยอมเสียเปรียบใครกลับไม่ส่งเสียงสักแอะ เช่นนั้นคนที่เสียเปรียบก็คือคนอื่น