ตอนที่ 7 ให้เสี่ยวเนี่ยนแต่งกับชิงซาน

ตอนกินข้าวมื้อค่ำ บรรยากาศในบ้านไม่สู้ดีนัก

ฟางชิงสุ่ยชำเลืองมองเสิ่นเนี่ยน แล้วหันไปมองฟางชิงซาน ในใจก็นึกรู้ได้ทันทีว่าพี่ใหญ่ทำแม่ปราณชีวิตเข้าแล้ว

เขาหยิบลูกอมรสผลไม้ที่น้าสาวให้มา เลือกไว้ 2 เม็ดแล้วยัดใส่มือหวังชุนหลาน พูดพลางยิ้มแป้นว่า “แม่ กินของหวาน ๆ ให้ชื่นใจหน่อย อย่าปราณชีวิตเลย คืนนี้ตอนมุดผ้าห่ม ฉันจะช่วยแม่สั่งสอนพี่ใหญ่เอง”

หวังชุนหลานแม้จะมีเรื่องสุมในอก ได้ยินคำนี้ก็อดหัวเราะไม่ได้ เธอหยิกแก้มเสี่ยวเอ๋อร์ “แกสู้เขาไหวหรือ”

ฟางชิงสุ่ยหัวเราะฮ่า ๆ “ฉันใช้แผนสกปรกสิ!”

เขายื่นหน้าเข้าไปถาม “พี่ใหญ่ทำอะไรให้แม่โมโหหรือ ฉันจะช่วยแม่ตัดสินความเอง”

หวังชุนหลานแค่นเสียงหึ “จะเพราะอะไรกันได้อีกล่ะ คงไม่ใช่เพื่อตัวมันเองหรอก”