บทที่ 136: ลุงต้นไม้

บทที่ 136: ลุงต้นไม้

เด็กทุกคนที่เติบโตในเขตต้นไหวต่างรู้ดีว่า ใจกลางเขตมีต้นไหวเฒ่าต้นใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ต้นหนึ่ง

ในวันปกติ

เด็ก ๆ เล่นกันใต้ต้นไม้

ผู้สูงอายุเล่นหมากรุกกันใต้ต้นไม้

พอถึงฤดูร้อน ผู้คนก็มานั่งหลบแดดคลายร้อนใต้ต้นไม้

เมื่อฝนตก มันก็คอยบังลมบังฝนให้ผู้คน

ต้นไหวเฒ่าค่อย ๆ กลายเป็นสัญลักษณ์ของเขตต้นไหว ไม่ว่าจะผู้สูงอายุหรือเด็ก ๆ ต่างก็ยิ้มแล้วเอ่ยกับมันว่า

“ลุงต้นไม้”

และนี่