บทที่ 135: ภาวะสิ้นหวัง

บทที่ 135: ภาวะสิ้นหวัง

หลินอวี่ชะงักไปเล็กน้อย

ไม่ใช่เหรอ?

งั้นก็...

ต้นไหวเฒ่าต้นนี้เป็นลูกน้องของเซ่อเหวยเกิน?

เซ่อเหวยเกินแค่ส่งลูกน้องออกมาคนเดียว ก็ทำให้พวกเขาตกอยู่ในภาวะสิ้นหวังได้ขนาดนี้ ดันเจียนนี้คงไม่มีทางแก้จริง ๆ...

หลินอวี่ยิ้มเจื่อน ๆ พลางส่ายหน้า

ให้ตายสิ...

สิ้นหวังจริง ๆ แล้ว!

ในแววตาของเสิ่นสุยเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความประหลาดใจ คำพูดที่ต้นไหวเฒ่าเพิ่งพูดยังวนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุด