กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 134: 【ความโกลาหล】ใจแคบ
【ดอกไม้ในกระจก จันทร์ในสายน้ำ ทุกสิ่งล้วนเป็นภาพลวง】
【อุโมงค์กาลอวกาศที่ก่อกำเนิดขึ้นในมิติแดนสุญญะปรากฏขึ้น มันอาจเปิดเส้นทางอีกสายให้พวกคุณ อยากเลือก…】
【A: บุกเข้าอุโมงค์กาลอวกาศพร้อมพาหนะของตัวเอง แล้วสุ่มไปโผล่ที่ใดที่หนึ่งในนครอวิ๋นชวน】
【B: ทิ้งอุโมงค์กาลอวกาศ แล้วกลับไปเขตต้นไหว】
ทุกคนมองตัวเลือกทั้งสองแล้วถึงกับชะงัก
นี่มัน…
ดันเจียนกำลังจะจบแล้วเหรอ?
ไม่เพียงปล่อยให้พวกเขาไป แต่ยังให้【การเลือก】มาถึงสองทางอีกด้วย
ต้นไหวเฒ่าไม่ใช่ตัวร้ายหรอกเหรอ?!