ตอนที่ 141 บะหมี่ซุปไก่

ท้องฟ้าเพิ่งสว่างโร่ กลิ่นหอมจากห้องครัวก็ลอยตามหน้าต่างเข้ามาในห้อง

เจียงชิงฉือยังไม่ทันตื่นเต็มตา จมูกก็อดไม่ได้ที่จะสูดฟุดฟิดสองที จากนั้นจึงมองออกไปนอกหน้าต่าง

ลู่เจิงหมิงผูกผ้ากันเปื้อนผ้าหยาบที่ซักจนซีดขาว รูปร่างสูงโปร่งผึ่งผายยืนอยู่หน้าเตาไฟ แม้แต่การทำครัวยังแผ่อานุภาพราวกับกำลังทำศึกใหญ่

มือของเขากำตะหลิวไว้แน่น สายตาจับจ้องน้ำในหม้อตาไม่กะพริบ พอน้ำเดือดปุด ๆ จึงหย่อนบะหมี่ลงไปในหม้อ

เขาจ้องบะหมี่ที่กระจายตัวในหม้อเขม็ง ในใจคำนวณเวลา พอได้ที่แล้วก็ตักบะหมี่ขึ้นมาแช่ลงในน้ำเย็นที่เตรียมไว้ด้านข้างล่วงหน้า