ตอนที่ 142 ไปทำงานด้วยกัน

นิ้วมือของเธอเผลอกำตะเกียบแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นแข็งทื่อเล็กน้อย “ดี ดีค่ะ!”

เมื่อลู่เจิงหมิงเห็นท่าทีระแวดระวังและห่างเหินอีกครั้ง ก็อดทอดถอนใจในอกไม่ได้ หากรู้แต่แรกว่าตนเองจะชอบเธอ ต่อให้ตีให้ตายเขาก็ไม่มีทางพูดจาให้เธอต้องเสียใจเช่นนั้นเด็ดขาด

ตอนนี้เป็นไงล่ะ เธอจำคำพูดก่อนหน้านี้ของเขาได้ขึ้นใจ และคอยเว้นระยะห่างกับเขาตลอดเวลา

เจียงชิงฉือกินหมดอย่างรวดเร็ว ยกชามขึ้นมาแล้วเดินไปล้างให้สะอาดที่ข้างบ่อน้ำโดยไม่สนใจการห้ามปรามของลู่เจิงหมิง

เมื่อเห็นดังนั้น ลู่เจิงหมิงก็รีบกินบะหมี่ในชามจนหมดตาม ล้างเสร็จแล้วก็หยิบของที่เตรียมไว้นานแล้ววิ่งตามเจียงชิงฉือที่เตรียมจะออกจากบ้านไป