กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“งั้นคุณอาบก่อนเถอะ ผมออกไปข้างนอกก่อน ยาต้มเสร็จแล้ว”
“รบกวนคุณแล้วค่ะ”
“ไม่รบกวนหรอก” บนใบหน้าของลู่เจิงหมิงเผยรอยยิ้มเก้อเขิน รอยยิ้มนั้นดูแข็งทื่ออยู่บ้าง เจียงชิงฉือรู้สึกว่า คนคนนี้ก็สุภาพพิลึก ทั้งที่เกลียดเธอขนาดนั้น แต่ยังแสร้งทำเป็นสุภาพเผยสีหน้ายิ้มแย้มออกมาได้
ฟู่ว คนคนนี้จริง ๆ เลย ช่างสมบูรณ์แบบเหลือเกิน!
เจียงชิงฉือปิดประตู ถอดเสื้อผ้า แล้วค่อย ๆ หย่อนทั้งร่างของตัวเองลงไปในน้ำ…
เขาเดินไปข้างเตาไฟ ยกชามยานั้นขึ้นมา นำไปวางไว้บนโต๊ะอาหารในลานบ้าน แล้วยกม้านั่งมาตัวหนึ่งนั่งลง
เจียงชิงฉือรอจนกระทั่งน้ำเย็น ถึงค่อยขึ้นมาจากน้ำ แล้วยังโอ้เอ้อยู่ในห้องอีกครู่หนึ่ง คาดเดาว่าเวลานี้เขาคงกลับไปนอนแล้วกระมัง?