บทที่ 101: ตระกูลวังพินาศ สถานีต่อไปคือไปเที่ยวถ่ามู่ถัว

บทที่ 101: ตระกูลวังพินาศ สถานีต่อไปคือไปเที่ยวถ่ามู่ถัว

ตัวอักษรสีทองบนจอประสาทตาค่อยๆ จางหายไป

【ปลดล็อกแผนที่ใหม่แล้ว: ถ่ามู่ถัว·นครภูตบึงอสรพิษ】

ตัวอักษรแถวนั้นกลายเป็นจุดแสงเล็กๆ ก่อนจะสลายกลืนหายไปในอากาศอย่างสมบูรณ์

มือขวาของซูเฉินหยุดชะงัก

ปากกาลูกลื่นสีดำหยุดนิ่งอยู่ตรงซอกนิ้วโป้งอย่างมั่นคง

ตัวด้ามปากกายังมีไออุ่นจากปลายนิ้วหลงเหลืออยู่เล็กน้อย

บนโพเดียมหน้าห้อง

ครูคณิตศาสตร์กำลังคีบชอล์กที่เหลือครึ่งแท่งเขียนกระดานอย่างหนักมือ

ผงชอล์กสีขาวร่วงกราวลงมา