บทที่ 100: แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในวงการปล้นสุสาน! นักเรียนมัธยมปลายทำลายตระกูลวัง

บทที่ 100: แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในวงการปล้นสุสาน! นักเรียนมัธยมปลายทำลายตระกูลวัง

ดวงอาทิตย์ยามเช้าเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า

แสงรุ่งอรุณสีแดงเข้มสาดไปทั่วหุบเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือ

ย้อมผนังหินสีน้ำตาลโล้น ๆ ให้กลายเป็นสีแดงฉานราวกับเลือด

ลมหนาวพัดย้อนเข้ามาตามรอยแยกของหุบเขา

พัดกลิ่นดินปืนฉุนจัดและกลิ่นคาวเลือดเข้มข้นในอากาศให้จางลง

นำพาความเย็นเยียบแบบเช้าตรู่ของฤดูหนาวเข้ามาด้วย

ซูเฉินเดินฝ่าแสงอรุณ ค่อย ๆ ก้าวออกจากประตูเหล็ก

รองเท้าผ้าใบเก่าเหยียบลงบนกองกรวด ส่งเสียงกรอบแกรบเบา ๆ

ด้านหลังเขา ป้อมปราการตระกูลวังที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งจนไม่มีวันพังทลายกำลังพ่นควันหนาทึมออกมา