บทที่ 25: เผชิญหน้ากับฝูงศพแห้งใต้พิภพ อัสนีกลางฝ่ามือกวาดล้างทั้งจอ

บทที่ 25: เผชิญหน้ากับฝูงศพแห้งใต้พิภพ อัสนีกลางฝ่ามือกวาดล้างทั้งจอ

เสียงกลไกเสียดสีกันก้องสะท้อนไปมาในโถงมหาวิหารอันกว้างขวาง

เสียงแหลมบาดหูอย่างยิ่ง

ฝุ่นก้อนใหญ่ร่วงลอดออกมาจากรอยต่อของอิฐบนกำแพง

เสียงทึบดัง “กึก” ผนังหินเขียวทั้งสองฝั่งของโถงมหาวิหารพลิกเปิดเข้าด้านในอย่างกะทันหัน

ด้านหลังกำแพงไม่มีทางเดิน

มีเพียงหลุมหินรูปทรงรังผึ้งเรียงแน่นเต็มไปหมด

มันเหมือนรังต่อที่ถูกขยายใหญ่ขึ้นร้อยเท่า ถูกเจาะลึกเข้าไปในภูเขาอันเย็นเยียบแข็งกระด้าง

กลิ่นเหม็นรุนแรงราวกับท่อระบายน้ำที่เน่าเสียหมักหมมมาหลายสิบปีพุ่งเข้ามาในโถงมหาวิหารทันที

กลิ่นฉุนจนแทบทนไม่ไหว