บทที่ 26: เซี่ยอวี่เฉินมารับ และต้องนั่งคิดหนักเมื่อเห็นบิลค่าใช้จ่าย

บทที่ 26: เซี่ยอวี่เฉินมารับ และต้องนั่งคิดหนักเมื่อเห็นบิลค่าใช้จ่าย

กลิ่นไหม้เกรียมในทางเดินยังจางหายไปไม่หมด

อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นฉุนของเนื้อที่ไหม้จนกลายเป็นถ่าน

เถ้าดำใต้เท้าส่งเสียงกรอบแกรบเบาๆ ทุกครั้งที่เหยียบลงไป

ฝุ่นฟุ้งขึ้นมาจนแสบคอ

ซูเฉินเดินอยู่หน้าสุด

เขาเหยียบแผ่นหินที่นูนขึ้นมา พลางใช้สองมือยึดชั้นทรายเหนือเพดานทางเดิน

กล้ามเนื้อแขนเกร็งขึ้นเล็กน้อย

“ครืน”

ทรายสีเหลืองหนักหลายร้อยกิโลกรัมปะปนกับเศษหินผุกร่อน ถูกเขาดันเปิดออกด้วยมือเปล่า