บทที่ 236 นี่คือแฟนหนุ่มของฉัน

บทที่ 236 นี่คือแฟนหนุ่มของฉัน

รถตู้หรูค่อยๆ ขับเคลื่อนเข้าสู่หมู่บ้าน ฝุ่นผงจางๆ ตลบขึ้นตามหลังรถ

ตรงทางเข้าหมู่บ้าน มีต้นฮวยโบราณสูงใหญ่หลายต้นยืนตระหง่านอยู่ ชายชราสองสามคนกำลังนั่งคุยและออกกำลังกายเบาๆ อยู่บนม้านั่งหินอย่างสบายอารมณ์ เมื่อเห็นรถแล่นเข้ามา แต่ละคนต่างก็ส่งสายตาอยากรู้อยากเห็นมามอง

หลินเฉินขับไปตามถนนแคบๆ ในหมู่บ้าน ทั้งสองข้างทางคือบ้านเรือนชาวบ้านที่ตั้งเรียงรายลดหลั่นกันอย่างมีระเบียบ บ้านบางหลังเป็นโครงสร้างไม้แบบดั้งเดิม หลังคามุงหญ้าคาดูทรุดโทรมไปบ้าง และบางหลังก็ก่อด้วยอิฐหิน กำแพงปกคลุมไปด้วยไม้เลื้อย