บทที่ 237 ไม่ได้เป็นเมียน้อยนะ!

บทที่ 237 ไม่ได้เป็นเมียน้อยนะ!

หลังจากทักทายพ่อแม่ของเฉียนเต่าหลินจื่อแล้ว หลินเฉินถึงเพิ่งจะมีกะจิตกะใจกวาดตามองดูว่าบ้านของเฉียนเต่าหลินจื่อเป็นอย่างไรบ้าง

ตรงโถงทางเข้าหน้าบ้านถูกเช็ดถูทำความสะอาดแล้ว ทว่ายังคงพอมองเห็นคราบโคลนดินอยู่บ้าง รองเท้าจัดวางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ห้องนั่งเล่นปูด้วยเสื่อทาทามิ ตัวเสื่อค่อนข้างหยาบ ผ้าที่คลุมทับอยู่ด้านบนก็ขาดไปบ้างแล้ว รอบๆ มีเบาะรองนั่งนุ่มๆ วางอยู่หลายใบ และตรงมุมโต๊ะก็มีชุดน้ำชาวางไว้หนึ่งชุด

ชุดน้ำชานี้หลินเฉินยังจำได้ เพราะนี่คือชุดที่เขานอนดูเฉียนเต่าหลินจื่อเลือกซื้ออยู่ข้างๆ บนเตียง

นอกจากนี้ยังมีเตาผิงเครื่องใหม่ โต๊ะเก้าอี้ตัวใหม่กลางห้องนั่งเล่น หรือแม้กระทั่งเสื้อผ้าที่ทุกคนสวมใส่อยู่ตอนนี้ก็ล้วนเป็นเฉียนเต่าหลินจื่อที่เลือกสรรมาทีละตัว