กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 235 แม่ยายคนอื่น
"อิงเป่า ทำไมเธอถึงเก็บของเยอะขนาดนี้ล่ะ พวกเราไปที่นั่นไม่นานเดี๋ยวก็กลับมาแล้วนะ" เฉียนเต่าหลินจื่อช่วยปลดกีตาร์ตัวหนึ่งลงจากไหล่ของเฉี่ยนมู่อิงพลางเอ่ยถาม
ตอนนี้เฉียนเต่าหลินจื่อเองก็เริ่มชินกับการเรียกเฉี่ยนมู่อิงว่าอิงเป่าแล้ว เธอรู้สึกว่าชื่อนี้ที่เสี่ยวอินตั้งให้ช่างดีจริงๆ ทั้งสนิทสนมและเข้ากับเจ้าตัวเป็นที่สุด
"เพราะว่าหนูกำลังจะไปแล้วยังไงล่ะคะ พี่หลินจื่อ" เฉี่ยนมู่อิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดูซึมเซาเล็กน้อย
"ก็ใช่ไง ไปด้วยกันกับพวกเรานี่แหละ" เฉียนเต่าหลินจื่อยังไม่ค่อยเข้าใจความหมายเท่าไรนัก
"หนูหมายถึงจะกลับบ้านแล้วน่ะค่ะ พี่หลินจื่อ" เฉี่ยนมู่อิงเม้มปากพลางกล่าว
"เอ๊ะ เธอจะไปแล้วเหรอ ทำไมล่ะ นี่...เธอเพิ่งจะมาถึงที่นี่ได้ไม่ถึงสองวันเองไม่ใช่เหรอ"
เฉียนเต่าหลินจื่อเอ่ยถาม