บทที่ 188 ปมด้อย

บทที่ 188 ปมด้อย

มีภูมิรู้อยู่ในอก ย่อมเปล่งประกายสง่างามออกมาเอง

หากจะอธิบายประโยคนี้ให้สละสลวยขึ้นมาหน่อย ก็คือถ้าในใจคนเรามีความรู้และพลัง ย่อมจะแผ่ซ่านออร่าบางอย่างออกมาตามธรรมชาติ ซึ่งแตกต่างจากการแต่งองค์ทรงเครื่องอันฉูดฉาดแบบโลกียวิสัย แต่งดงามประหนึ่งรังสรรค์ขึ้นจากธรรมชาติล้วนๆ

มันเป็นความสุขุมเยือกเย็นที่คงความสงบไว้ได้ยามอยู่ต่อหน้าผู้คนอันเขลาเบาปัญญา เป็นความสง่างามที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นคงและผ่อนคลาย เปรียบเสมือนเสน่ห์ดึงดูดใจที่เปล่งออกมาโดยไม่ต้องพยายามเรียกร้องความสนใจเลยแม้แต่น้อย

แต่ถ้าพูดแบบบ้านๆ ก็คือ มีของจริงในตัว ใครมองก็ว่าโคตรเจ๋ง

ตอนนี้เวลาที่คนอื่นมองหลินเฉินฝึกดาบ ก็เกิดความรู้สึกแบบนี้ขึ้นมาเหมือนกัน