บทที่ 189 วิชาสังหาร

บทที่ 189 วิชาสังหาร

หลินเฉินพบว่าพอมีสกิลวิชาดาบนี้แล้วมันใช้งานได้ดีจริง ๆ

ถือปากกาไว้ในมือก็เหมือนถือดาบ รู้สึกเหมือนจะแทงทะลุหัวหมูของซีชวนซู่ข้าง ๆ ได้ในพริบตา

ตอนกินข้าว ต่อให้เป็นเมล็ดถั่วที่ลื่นที่สุดเขาก็คีบขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย ตะเกียบคู่นั้นพลิกแพลงราวกับเพลงดาบอันปราดเปรียว ทิ่มแทงเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ

คุณแม่ไม่ต้องกังวลว่าผมจะคีบกับข้าวไม่ได้อีกต่อไปแล้ว

แถมหลินเฉินยังพบว่าวิชาดาบที่ตนเองเรียนรู้มา ดูเหมือนจะไม่เหมือนกับที่พวกหลิงมู่หลีเรียนกันสักเท่าไหร่

ตอนที่เขาซ้อมประมือกับพวกเธอ ก็รู้สึกได้ถึงความประหลาดพิลึก

พวกหลิงมู่หลีคิดแต่ว่าจะทำแต้มจากตัวเขาได้อย่างไร

แต่สิ่งที่อยู่ในหัวของเขากลับมีแต่วิธีล้มฝ่ายตรงข้าม หรือไม่ก็... ฆ่าให้ตาย