บทที่ 154 การเรียนรู้

บทที่ 154 การเรียนรู้

"ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากจะกราบคุณเป็นอาจารย์ แม้ผมจะรู้ว่ามันอาจจะดูปุบปับไปหน่อย และการให้คุณมาสอนลูกศิษย์ที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันแบบนี้อาจจะทำให้รู้สึกลำบากใจอยู่บ้าง...

แต่ไม่ว่าคุณจะมีข้อเรียกร้องอะไร ผมก็พร้อมจะตอบสนองให้หมดเลยครับ!"

พอพูดถึงตรงนี้ หลินเฉินก็ชะงักไปนิดหนึ่ง แล้วเอ่ยต่อว่า "ความจริงก่อนหน้านี้ผมก็มีความคิดอยากจะเรียนพวกทักษะการต่อสู้อยู่ตลอด

แต่พอเทียบๆ ดูแล้ว ผมรู้สึกว่าคุณนี่แหละดีที่สุด

ถ้าคุณไม่ตอบตกลงก็ไม่เป็นไรนะครับ แต่อย่าคิดว่าผมเป็นพวกอีโก้สูง คิดมากจนหัวใจดวงน้อยๆ จะแตกสลายอะไรทำนองนั้น แล้วยอมตกลงส่งๆ เด็ดขาดนะ"

หลินเฉินยิ้มออกมาหลังพูดจบ หวังจะช่วยคลี่คลายบรรยากาศให้ผ่อนคลายลง