บทที่ 155 ขอดมสักหน่อย

บทที่ 155 ขอดมสักหน่อย

ปู้พั่วเซิ่งอีตั้งอกตั้งใจสอนอย่างจดจ่อ โดยไม่ทันสังเกตเห็นเลยว่าบรรยากาศในตอนนี้มีอะไรผิดแปลกไป เธอช่วยจัดท่าแขนของหลินเฉินเบาๆ นิ้วมือเรียวเล็กบีบนวดกล้ามเนื้อแขนของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ เพื่อสัมผัสตำแหน่งของจุดส่งแรง

"ตรงนี้ หลินเฉิน นายต้องระวังด้วยว่าเวลาปล่อยหมัด เอวตรงนี้ก็ต้องออกแรงเหมือนกัน" เสียงของปู้พั่วเซิ่งอีกังวานใสและเต็มไปด้วยสมาธิ พลางขยับเข้าไปใกล้หลินเฉินเล็กน้อย

หลินเฉินสะดุ้งตัวสั่นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่เคยคิดเลยจริงๆ ว่าพอมาเรียนแล้วจะมีการสัมผัสใกล้ชิดแนบแน่นกับปู้พั่วเซิ่งอีเยอะขนาดนี้

ปู้พั่วเซิ่งอีกำลังอยู่ในโหมดตั้งใจสอนจึงไม่ได้รู้สึกตัวแม้แต่น้อย

ทุกๆ วันเวลาเธอสอนพวกน้องสาวในชมรมก็ทำแบบนี้เหมือนกันไม่ใช่หรือไง