บทที่ 148 ถึงเดี๋ยวนี้แหละ

บทที่ 148 ถึงเดี๋ยวนี้แหละ

หลินเฉินที่เมื่อครู่ยังนอนหมอบอยู่กับพื้น บัดนี้ใช้มือยันตัวลุกขึ้นยืน

"ไว้หน้าหน่อยละเอาใหญ่ แกกล้าประเคนใส่หน้าหล่อๆ ของฉันเลยเรอะ"

เดิมทีหลินเฉินนึกว่าตัวเองจะถูกมัดตราสังลากตัวไปยังห้องมืดที่ชิงเจี้ยนหลิวหลีอยู่โดยตรง ไม่นึกเลยว่าครั้งนี้ชิงเจี้ยนหลิวหลีจะ "ใจกว้าง" กับเขาขนาดนี้ แค่ส่งคนมาสั่งสอนเขานิดหน่อยเท่านั้น

แบบนั้นก็ดี แบบนั้นก็ดี...

อย่างน้อยถ้าเป็นแบบนี้เขาก็ยังพอเดินออกไปจากที่นี่ได้

ฟังดูแล้วน่าสมเพชชะมัดเลยแฮะ

ก็นั่นน่ะสิ ฉันน่าสมเพชขนาดนี้แล้ว จะดิ้นรนเฮือกสุดท้ายสักหน่อยก็คงไม่เกินไปหรอกมั้ง

ว่าแล้วหลินเฉินก็สะบัดเชือกที่หลวมอยู่บนตัวทิ้ง แล้วพุ่งตรงเข้าใส่บอดี้การ์ดคนหนึ่งทันที