บทที่ 149 มารับคน

บทที่ 149 มารับคน

"เธอมาแล้วเหรอ"

หลินเฉินฝืนยื่นมือออกไปพลางเอ่ยกับปู้พั่วเซิ่งอีที่เพิ่งผลักประตูเข้ามาอย่างรีบร้อน

เมื่อปู้พั่วเซิ่งอีเห็นหลินเฉินถูกซ้อมจนสะบักสะบอมสภาพนี้ เธอก็พ่นลมหายใจฟึดฟัด ใบหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย อยากจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่าสุดท้ายก็ไม่ได้เอ่ยปาก

ช่างเถอะ ตัวเองก็ไม่ได้เป็นอะไรกับเขาสักหน่อย จะไปห่วงเรื่องพวกนี้ทำไม

ปู้พั่วเซิ่งอีไม่ได้จับมือหลินเฉิน แต่กลับย่อตัวลงไปโอบไหล่ของเขาไว้ ให้ทิ้งน้ำหนักตัวมาพิงเธอ จากนั้นก็ค่อยๆ พยุงหลินเฉินเดินออกไปทีละก้าว