บทที่ 144 ลอกมาล้วนๆ

บทที่ 144 ลอกมาล้วนๆ

พอกลับถึงบ้าน หลินเฉินก็หิ้วเฉียนเต่าอินไปโยนไว้บนเตียงใหญ่ของเธอก่อน จากนั้นจึงเดินกลับมาที่โซฟาในห้องนั่งเล่นแล้วชี้ไปยังที่ว่างข้างตัวส่งสัญญาณให้เฉียนเต่าหลินจื่อ

เฉียนเต่าหลินจื่อมองประตูห้องที่ปิดสนิทของเฉียนเต่าอินอย่างจนใจ ก่อนจะค่อยๆ นั่งลงไป

เจ้าตัวดีอย่างหลินเฉินในเวลานี้กลับไม่ได้มือไม้อยู่ไม่สุข แค่อยากจะกอดเอาไว้แล้วสูดดมให้ชื่นใจก็พอแล้ว

"หลินจวิน ดูเหมือนคุณจะเหนื่อยๆ นะ"

เฉียนเต่าหลินจื่อลูบผมของหลินเฉินพลางเอ่ยขึ้นช้าๆ

หลินเฉินพลิกตัวมองเฉียนเต่าหลินจื่อที่กำลังมองตนอยู่ ก่อนจะโบกมือพลางพูดว่า "ผมไปเรียนจะมีอะไรให้เหนื่อยกันล่ะ ทุกวันที่โรงเรียนนอกจากหยอกสาวเล่นก็หยอกสาวเล่น มีความสุขจะตายไป"