บทที่ 145 ถึงคราวซวยแล้ว

บทที่ 145 ถึงคราวซวยแล้ว

เฉียนเต่าหลินจื่อทั้งฉุนทั้งขำ จึงเลียนแบบหลินเฉินด้วยการใช้นิ้วสองนิ้วหนีบแก้มของเฉียนเต่าอินแล้วดึงเบาๆ

สัมผัสดีเกินคาด

มิน่าล่ะหลินจวินถึงชอบหยิกนัก

"อ๊ะ พี่ พี่ก็พลอยเสียนิสัยไปด้วยอีกคน ไม่รู้หรือไงว่าแก้มของสาวน้อยน่ารักห้ามดึงน่ะ ไม่งั้นเกิดดึงจนย้วยขึ้นมาจะทำยังไง?"

เฉียนเต่าอินลูบแก้มพลางถอยหลังไปหนึ่งก้าวแล้วพูดเสียงอ้อน

เฉียนเต่าหลินจื่อหัวเราะเบาๆ พลางลูบศีรษะของเฉียนเต่าอิน แล้วตัดสินใจไม่เอาความกับเจ้าคนลามกอย่างหลินเฉินไปก่อน

ทว่าในตอนนั้นสิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ บริเวณใต้ตึกของพวกเขากำลังมีชายร่างยักษ์ล่ำบึ้กคนหนึ่งกำลังมองหาอะไรบางอย่างอยู่