บทที่ 143 เท่ชะมัด

บทที่ 143 เท่ชะมัด

วันนี้เป็นวันแรกที่สวะชั้นต่ำผู้ไม่รู้จักดีชั่วอย่างหลินเฉินไม่ได้มารายงานตัว

เจ้าหมอนี่ดันไม่มาตรงเวลาในวันนี้ จำนวนครั้งของการฟาดแส้จึงเพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง

บอดี้การ์ดด้านข้างกลับลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก วันนี้คงไม่ต้องกินขี้แล้ว

ตอนเลิกเรียนแยกย้ายกันกลับบ้าน ชิงเจี้ยนหลิวหลีไม่ได้กลับ เธอรู้สึกว่าตนเองกำลังเปี่ยมล้นด้วยความเมตตาที่ยอมให้โอกาสสุดท้ายแก่สวะชั้นต่ำอย่างหลินเฉิน

หลินเฉินในวันนี้ทำให้เธอโมโหมาก แม้ว่าสายตาของหลินเฉินจะทำให้เธอรู้สึกขยะแขยงก็ตาม

ทว่าเมื่อยึดหลักการที่ว่า "ถึงฉันจะรังเกียจ แต่นายก็ไม่มีสิทธิ์ไม่ให้" แล้ว หลินเฉินก็สมควรตาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่เธอเห็นว่าหลินเฉินขี้เกียจแม้แต่จะปรายตามองเธอสักแวบเดียว