กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 118 ตายแล้ว
หลินเฉินต้องยอมรับเลยว่า ชั่วขณะหนึ่งร่างกายของเขาเผลอสั่นสะท้านขึ้นมาจริงๆ
แต่พอมองเห็นแววตาเจ้าเล่ห์ของเฉียนเต่าหลินจื่อ เขาก็รู้ทันทีว่าเฉียนเต่าหลินจื่อกำลังแกล้งหยอกตัวเองอยู่
"ได้เลยครับพี่หลินจื่อ เดี๋ยวนี้ถึงกับกล้าแกล้งสา... คุณครูตัวน้อยของตัวเองแล้วใช่ไหมครับ?"
เกือบไปแล้ว เกือบจะลืมไปว่ายัยบื้อเฉียนเต่าอินยังอยู่ข้างๆ
"คุณครูตัวน้อยอะไรกัน?" เฉียนเต่าอินถามอย่างแปลกใจ
หลินเฉินกระแอมไออย่างไม่เป็นธรรมชาติไปสองสามที ก่อนจะพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า "จริงๆ แล้วตอนที่เธอไม่อยู่ ฉันจะคอยถ่ายทอดความรู้รอบตัวในการใช้ชีวิตที่มีประโยชน์มากๆ ให้พี่หลินจื่อ เพราะงั้นฉันก็ย่อมเป็นคุณครูตัวน้อยของพี่เขาอยู่แล้วสิ"