บทที่ 117 วีรกรรมอันรุ่งโรจน์

บทที่ 117 วีรกรรมอันรุ่งโรจน์

"เอาล่ะๆ เสี่ยวอินของเราถึงจะอ้วนขึ้นมานิดหน่อยก็ยังน่ารักมากๆ อยู่ดีนั่นแหละ ถ้าพี่ไม่ได้ลองจับดูก็ดูไม่ออกเหมือนกันนะ"

เฉียนเต่าหลินจื่อลูบผมที่ชี้ฟูของเฉียนเต่าอินพลางเอ่ยปลอบ มือค่อยๆ สางจัดเส้นผมสีดำขลับของเฉียนเต่าอินให้เข้าที่ทีละช่อ แล้วค่อยๆ มัดรวบเป็นหางม้าให้เธอ

เฉียนเต่าอินยู่ปาก ขยับตัวเข้าไปพิงพี่สาวตัวเอง ตาหรี่ลงเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าชอบให้เฉียนเต่าหลินจื่อ "จัดแต่งทรงผม" ให้เป็นอย่างมาก

แต่สายตาที่มองไปยังหลินเฉินกลับดุเอาเรื่อง

ถ้าสายตาฆ่าคนได้ ตอนนี้หลินเฉินคงตายไปไม่รู้กี่รอบแล้ว

หลินเฉินไม่ได้สนใจเลยสักนิด ดาเมจสูงสุดที่ยัยบื้อคนนี้จะสร้างให้เขาได้ ก็แค่ฝากรอยฟันเพิ่มบนแขนเขาอีกสักรอยเท่านั้นแหละ