บทที่ 80 คงไม่เขินหรอกนะ

บทที่ 80 คงไม่เขินหรอกนะ

ในที่สุดหลินเฉินก็ค้างคืนที่บ้านของซีเหยี่ยถง หลินเฉินกอดซีเหยี่ยถงนอนหลับไปทั้งคืนอย่างบริสุทธิ์ใจ จนกระทั่งถึงเวลาไปเรียนในวันรุ่งขึ้น

ระหว่างนั้นเฉียนเต่าอินโทรตามหลินเฉินไปกินข้าว หลินเฉินบอกให้พวกเธอกินกันเองที่บ้าน ส่วนตัวเขาเล่นเพลินจนค้างคืนที่บ้านเพื่อนข้างนอก

เฉียนเต่าหลินจื่อไม่ได้สงสัยอะไร ทว่าเฉียนเต่าอินกลับดีใจจนเนื้อเต้น

"เจ้าหลินเฉินไม่กลับมา ก้นของฉันก็ไม่ต้องรับกรรมแล้วน่ะสิ? นี่มันเรื่องดีชัดๆ!"

บทสนทนามีใจความดังนี้

"ฮัลโหล หลินเฉิน นายไม่กลับมากินข้าวแล้วใช่ไหม"

"แฮ่กๆ... ฮัลโหล ฉันไม่กลับแล้ว..." หลินเฉินรีบตอบกลับไป