กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ท่านแม่ออกไปข้างนอกแต่เช้าตรู่เพียงนี้เลยหรือเจ้าคะ” เหวินจิ่นเกอประคองเอวเตรียมจะไปยังเรือนอี้ซิ่ง ประจวบเหมาะกับพบฮูหยินรองเซี่ยที่กำลังจะออกไปข้างนอกพอดี
“วันนี้แม่จะไปเดินดูที่วัดหวงอันเสียหน่อย จะไปขอผ้ายันต์ปลอดภัยให้เจ้า ก่อนหน้านี้ท่านแม่ไม่อยู่บ้าน เจ้าเพียงคนเดียวทั้งตั้งครรภ์ทั้งยังต้องดูแลจัดการเรื่องในบ้าน ในใจท่านแม่รู้สึกละอายใจยิ่งนัก~” คำพูดของฮูหยินรองเซี่ยแฝงไปด้วยความรู้สึกผิด
“ท่านแม่เหตุใดจึงกล่าวเช่นนั้น ความลำบากของท่านข้าล้วนมองเห็นอยู่ในสายตา อีกทั้งยามนั้นราษฎรแห่งเมืองเยี่ยนเหมินยิ่งต้องการท่าน ท่านแม่จะคิดเช่นนี้มิได้นะเจ้าคะ~” เหวินจิ่นเกอคล้องแขนฮูหยินรองเซี่ยพลางเอ่ยปลอบ
“วันนี้ไฉนจึงไม่เห็นจูอันเล่าเจ้าคะ” เหวินจิ่นเกอกล่าวอีก