กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เหนื่อยหรือไม่” เซี่ยหมิงหยวนประคองเหวินจิ่นเกอนั่งลง เห็นสีหน้านางดูไม่ค่อยสู้ดีจึงเอ่ยถาม
“คงเป็นเพราะท้องโตขึ้นเรื่อย ๆ วันนี้เพียงยืนอยู่ครู่เดียว กลับรู้สึกเหนื่อยกว่าปกติอยู่บ้างเจ้าค่ะ~” เหวินจิ่นเกอนอนเอนพิงอยู่บนตั่งนุ่ม มือข้างหนึ่งลูบท้องไว้
เด็กคนนี้นับว่าว่านอนสอนง่ายยิ่ง เพียงขยับตัวอยู่บ้างเป็นครั้งคราว ส่วนใหญ่ล้วนสงบเงียบ ไม่เหมือนคราวก่อนตอนตั้งครรภ์อันเอ๋อร์ผิงเอ๋อร์ที่ซุกซนเอาเรื่อง
“นางเป็นเด็กดีเจ้าค่ะ~” เหวินจิ่นเกอยิ้มพลางเอ่ยขึ้น
“เช่นนั้นย่อมเป็นคุณหนูตัวน้อยที่รู้ความแน่ รู้ว่าท่านแม่ลำบากเพียงใด~” เซี่ยหมิงหยวนย่อตัวลง ยื่นมือออกไปตบเบา ๆ บนท้องของเหวินจิ่นเกอเช่นกัน