ตอนที่ 333 สวรรคต

“ลูกมาช่วยช้าไป ขอเสด็จพ่อทรงโปรดประทานอภัยด้วยพ่ะย่ะค่ะ!” อ๋องหรงคุกเข่าลงกับพื้นโขกศีรษะลงตรงหน้าองค์จักรพรรดิอย่างแรง

“ลูกข้าจะมีความผิดอันใดเล่า รีบเข้ามาข้างหน้าให้เสด็จพ่อมองดูเจ้าชัด ๆ เถิด!” อย่างไรเสียก็เป็นโอรสองค์แรกขององค์จักรพรรดิ แม้จะส่งเขาไปเป็นอ๋องยังดินแดนศักดินาแต่เนิ่น ๆ ด้วยสาเหตุสารพัด แต่เนื้อแท้แล้วก็ทรงรักใคร่เอ็นดูจากใจจริง

“เสด็จพ่อ...” อ๋องหรงสาวเท้าก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วแล้วคุกเข่าลงตรงเบื้องพระพักตร์ขององค์จักรพรรดิ

“เสด็จพ่อ ลูกมีความผิดพ่ะย่ะค่ะ ทั้งหมดนี้มีต้นเหตุมาจากตัวลูก พระมารดาจึงได้ทำเรื่องผิดพลาดลงไป...” การที่พระมารดาของเขาถลำลึกถึงเพียงนี้ สืบสาวถึงต้นสายปลายเหตุแล้วก็ล้วนเกิดจากความดึงดันของเขาในกาลก่อนทั้งสิ้น