ตอนที่ 335 ฮูหยินตราตั้งระดับหนึ่ง

การนอนหลับครานี้ของเหวินจิ่นเกอนับว่าสบายยิ่งนัก หลับยาวจนฟ้าสว่างโร่ ทว่าเดิมทีนางจำได้ชัดเจนว่าผล็อยหลับไปที่จวนกั๋วกง ไฉนจึงมาอยู่บนเตียงในห้องของตนเองได้เล่า

“ฮูหยินตื่นแล้วหรือเจ้าคะ! ท่านนอนหลับครานี้ช่างยาวนานจริง ๆ แต่เดิมท่านกะว่าจะรอให้ท่านตื่นก่อนแล้วค่อยออกไปข้างนอก ทว่าท่านกลับไม่ตื่นเสียที ทั้งยังหลับลึกจนทำให้ท่านตกใจเอาด้วย สุดท้ายยังคงเป็นแม่นมหลานที่บอกว่าท่านเพียงแต่อ่อนเพลียเกินไป การหลับนานขึ้นสักหน่อยก็นับเป็นเรื่องปกติเจ้าค่ะ~” ชุนเหอนำชุนลู่พลางเก็บกวาดปรนนิบัติ พลางเอ่ยขึ้น

ในที่สุดจึงค่อยประคองฮูหยินที่เริ่มได้สติคืนมาให้ลุกขึ้น

“ฮูหยินมีตรงไหนไม่สบายหรือไม่เจ้าคะ” ชุนเหอเห็นเหวินจิ่นเกอนิ่งเงียบไปนาน จึงเอ่ยถามด้วยความกังวลอยู่บ้าง

“ไม่เป็นไร ข้าคงเพียงแต่นอนจนมึนงงไปบ้าง ทว่าข้ากลับหลับไปนานถึงเพียงนี้ มิน่าเล่าถึงได้รู้สึกหิวเหลือเกิน” เหวินจิ่นเกอเอ่ย