ตอนที่ 278 ใต้หล้าไม่มียารักษาความเสียใจ

ยามเหวินจิ่นเกอตื่นขึ้นฟ้าก็สว่างโร่แล้ว นางลุกขึ้นมองดูรอบกายกลับพบว่าตนนอนอยู่ในห้องของเรือนหนุนธารา ทั้งที่เมื่อคืนพวกเขาไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันทั้งคืน เหตุใดตนจึงพลันมานอนอยู่ในห้องนี้ได้กันเล่า~

พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนใบหน้าของเหวินจิ่นเกอก็ร้อนผะผ่าวขึ้นมาทันใด ภาพอันชวนขัดเขินเหล่านั้น อีกทั้งเสียงของตนเอง เหวินจิ่นเกอแทบไม่อาจคิดต่อได้อีกแล้ว~

“ซ่าวฮูหยิน ท่านตื่นหรือยังเจ้าคะ” ด้านนอกประตูดังแว่วเสียงของชุนเหอขึ้นมา

เหวินจิ่นเกอจึงขานรับให้พวกนางเข้ามาทันที

“ซ่าวฮูหยิน ยังมีตรงไหนไม่สบายตัวหรือไม่เจ้าคะ” คำถามกะทันหันของชุนเหอทำให้เหวินจิ่นเกอมึนงงไปบ้าง

“ข้า ข้าไม่เป็นไรแล้ว!” น้ำเสียงของนางแฝงความแหบพร่า ล้วนเป็นเพราะเรื่องเมื่อคืนนี้ทั้งสิ้น