เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ท่านแม่ ท่านบอกว่าน้องสาวลูกพี่ลูกน้องยอมตกลงแล้วหรือเจ้าคะ” เหวินจิ่นเกอประหลาดใจอยู่บ้าง
ฮูหยินเหวินมองเหวินจิ่นเกอด้วยสีหน้ารังเกียจระอา
“หืม ลำบากเจ้าจริง ๆ ที่เอาเรื่องแค่นี้มาตั้งแง่แง่งอนกับหมิงหยวน ก็มีแต่นั่นแหละที่ทนเจ้าได้!” ฮูหยินเหวินชำเลืองมองบุตรสาวปราดหนึ่งพลางเอ่ย นี่นางเพิ่งจะทราบเรื่องมาจากแม่นมหูในวันนี้เอง
“ท่านแม่ ท่านมาเพื่อสั่งสอนบุตรสาวหรือเจ้าคะ!”
ฮูหยินเหวินทอดถอนใจคำรบหนึ่ง เอ่ยเกลี้ยกล่อมบุตรสาวเพื่อมิให้นางคิดวนเวียนจนพาตัวเองไปติดหล่มกับบางเรื่อง
“ย่อมมิใช่ ข้ามาดูหลานตาชายตัวน้อยทั้งสองของข้าต่างหาก ตั้งใจจะเอาของบางอย่างมาส่งให้ ตระกูลเดิมฝ่ายมารดาของท่านย่าเจ้าส่งของพื้นเมืองมามากมาย นี่มิใช่ว่าแม่สามีของเจ้าอีกไม่กี่วันก็จะต้องออกจากเมืองหลวงหรอกหรือ ข้าจึงรีบนำมาส่งให้พวกเจ้าได้ลองชิมของสดใหม่กันบ้าง!”
“อ้อ~”