กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซี่ยหมิงหยวนตามหลังเหวินจิ่นเกอหมายจะไล่ตามไป ทว่ายามเตรียมจะก้าวเข้าห้องกลับถูกชุนเหอกับชุนลู่ทั้งสองคนขวางไว้
“ท่านใต้เท้า เจ้าค่ะ ฮูหยินน้อยบอกว่ารู้สึกไม่ค่อยสบายตัว อยากจะพักผ่อนสักครู่เจ้าค่ะ~” เซี่ยหมิงหยวนมองบานประตูห้องที่ปิดสนิทพลางเม้มริมฝีปากแน่น
เนิ่นนานทีเดียวกว่าเขาจะทอดถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง
“ดูแลฮูหยินน้อยให้ดี!” เซี่ยหมิงหยวนกำชับเสร็จแล้วจึงหมุนตัวเดินจากไปที่ห้องตำรา
ชุนเหอกับชุนลู่ทั้งสองคนสบตากันอย่างจนปัญญา ยามที่ฮูหยินน้อยของพวกนางดื้อดึงขึ้นมา ผู้ใดก็พูดไม่เข้าหูทั้งนั้น~
ยามค่ำคืน เหวินจิ่นเกอนอนพลิกตัวไปมานอนไม่หลับ แม้ว่าทั้งสองคนจะไม่ได้มีปากเสียงอะไรกัน ทว่าความสงบนิ่งเช่นนี้กลับยิ่งทำให้นางรู้สึกอึดอัดคับข้องใจยิ่งนัก~