เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามที่เหวินจิ่นเกอตื่นขึ้นมาฟ้าก็สว่างโร่แล้ว ท้ายที่สุดก็มิได้ดื่มน้ำแกงไก่รสเลิศเมื่อคืนวานจนได้~
“ชุนเหอ?” เหวินจิ่นเกอตื่นขึ้นมาเห็นข้างกายไร้เงาของเซี่ยหมิงหยวนตั้งนานแล้ว ก็มิทราบว่าเขาไปทำสิ่งใด
ชุนเหอยืนรออยู่นอกห้องมาโดยตลอด ยามนี้ได้ยินเหวินจิ่นเกอร้องเรียก นางจึงรีบพาชุนลู่พร้อมด้วยสาวใช้น้อยเข้าไปปรนนิบัติล้างหน้าหวีผม...
“เมื่อคืนนี้ซ่าวฮูหยินหลับสบายดีหรือไม่เจ้าคะ อากาศที่คฤหาสน์ชนบทแห่งนี้ช่างสดชื่นยิ่งนัก ประเดี๋ยวซ่าวฮูหยินอยากจะออกไปเดินเล่นหรือไม่เจ้าคะ” ชุนเหอเอ่ยขึ้นพลางหวีผมให้นาง
“ไปสิ! เซี่ยหมิงหยวนไปที่ใดเล่า” เหวินจิ่นเกอลุกขึ้นมามิเห็นคน ทั้งยังมิได้ยินเสียงของเด็ก ๆ ในลานเรือน ยามปกติอยู่ที่บ้านเด็กทั้งสองตื่นแต่เช้าก็มักจะวิ่งเล่นในลานเพื่อรอนาง