เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สองสามีภรรยาพำนักอยู่ที่คฤหาสน์ชนบทหลายวันโดยไม่รู้ตัว ถึงเวลาที่ควรจะต้องกลับแล้ว
“ท่านอาใบ้ พวกเรารอท่านกลับเมืองหลวงนะเจ้าคะ แม้เรือนหลังใหม่จะย้ายเข้าหลังผ่านพ้นเทศกาลปีใหม่ ทว่าก็ยังจำเป็นต้องตระเตรียมจัดการล่วงหน้าอยู่บ้าง!” เหวินจิ่นเกอกล่าว
“ฮูหยินโปรดวางใจ ทาสชราผู้นี้กำชับธุระการงานที่คฤหาสน์ชนบทเรียบร้อยก็จะไปเมืองหลวงเจ้าค่ะ!” เมื่อได้คำมั่นจากท่านอาใบ้ เหวินจิ่นเกอก็จากไปด้วยความวางใจ
ขากลับคราวนี้สิ่งของมีมากกว่าตอนมาเสียอีก ล้วนเป็นของขวัญที่เหวินจิ่นเกอนำกลับไปมอบให้ครอบครัวและมิตรสหาย~
เพียงพริบตาเดียวก็ย่างเข้าสู่เหมันต์ลึก หิมะแรกของปีนี้โปรยปรายลงมายังเมืองหลวง ยามค่ำคืนเหวินจิ่นเกอคุดคู้อยู่ใต้ผ้านวมไม่ยอมโผล่ออกมา แม้ภายในห้องจะจุดเตาใต้พื้นเอาไว้ แต่นางก็ยังไม่อยากลงจากเตียงอยู่ดี...