กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อุ๊ย! นี่กำลังทำอะไรกันอยู่หรือ” พระชายาอ๋องชิ่งจับมือสาวใช้เยื้องกรายเข้ามา เดินลัดเลาะไปมาท่ามกลางฝูงชน
“ท่านหญิงหมิ่นเหยาเป็นอะไรไปหรือ หรือว่าพบเจอเรื่องอะไรกันเข้า” พระชายาอ๋องชิ่งแสร้งทำสีหน้าห่วงใยมองไปยังหมิ่นเหยา
จากนั้นก็หันไปเอ่ยกับผิงถิงและเหวินจิ่นเกอทั้งสองคน
“ท่านหญิงผิงถิงกับฮูหยินรองนี่ก็กระไร ท่านหญิงหมิ่นเหยาผู้นี้มาเยือนย่อมเป็นแขก อย่างไรเสียก็ควรต้องผ่อนปรนให้บ้าง ไฉนจึงได้บีบคั้นคนถึงเพียงนี้ ยามปกติก็ช่างเถิด แต่งานเช่นในวันนี้ช่างไม่เหมาะสมจริง ๆ เชียว!” พระชายาอ๋องชิ่งผู้นี้ ขอเพียงทางฝั่งเหวินจิ่นเกอมีความเคลื่อนไหวอะไรกันแม้เพียงเล็กน้อยก็จะโผล่มาเองโดยอัตโนมัติ
ในสายตาของเหวินจิ่นเกอก็ไม่ต่างอะไรกันกับกอเอี๊ยะหนังหมาแผ่นนั้น…
“พระชายาอ๋องชิ่งมีตาทิพย์หรือ หรือว่าจะเป็นหูทิพย์กันแน่” เหวินจิ่นเกอกล่าวอย่างเย็นชา สายตาที่มองไปยังพระชายาอ๋องชิ่งก็ทอประกายความเย็นยะเยือก