กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“สามี ท่านจะพาข้าไปปีนเขาหรือ” เหวินจิ่นเกอยืนอยู่เชิงเขาพลางทอดสายตามองขั้นบันไดหินที่แลไม่เห็นปลายทาง ต้องใช้เวลานานเพียงใดกันถึงจะขึ้นไปได้
“ด้านบนมีเรื่องน่ายินดีเหนือความคาดหมายรอเจ้าอยู่~” เซี่ยหมิงหยวนเอ่ยด้วยสีหน้าท่าทางสงบนิ่งผ่อนคลาย
เหวินจิ่นเกอมองเขาด้วยความเคลือบแคลงสงสัย พลางพึมพำในใจ คนผู้นี้นี่ช่างชอบเอาเรื่องน่ายินดีมาล่อลวงอยู่ตลอดเวลาเสียจริง…
“อย่ากลัวไปเลย ภูเขานี้แท้จริงมิได้สูงอันใด ไม่ถึงหนึ่งเค่อก็ขึ้นไปถึงแล้ว!” เซี่ยหมิงหยวนเอ่ยจบก็กุมมือเหวินจิ่นเกอเดินขึ้นไปด้านบน
เหวินจิ่นเกอแคลงใจในวาจาของเขายิ่งนัก ที่ว่าไม่ถึงหนึ่งเค่อขึ้นถึงคงหมายถึงตัวเขาเองกระมัง! หากเป็นตัวนาง เกรงว่าขึ้นไปถึงก่อนฟ้ามืดได้ก็นับว่าโชคดีเป็นล้นพ้นแล้ว