กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่วันถัดมาเหวินจิ่นเกอตื่นขึ้นมาก็ยังคงอยู่ในอ้อมอกของเซี่ยหมิงหยวน พลางทอดมองใบหน้ายามหลับใหลของเซี่ยหมิงหยวน เหวินจิ่นเกอก็อดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไปลูบไล้ ตั้งแต่หน้าผากจรดดวงตา เรื่อยลงมาด้านล่าง
“ฮูหยินฉวยโอกาสตอนที่ข้ายังไม่ตื่นเช่นนี้ คิดจะทำอะไรกัน”
เซี่ยหมิงหยวนพลันตื่นขึ้นมาคว้ามือของเหวินจิ่นเกอเอาไว้ น้ำเสียงยังแฝงไปด้วยความงัวเงียอย่างยิ่ง
เหวินจิ่นเกอรู้สึกกระอักกระอ่วนเหมือนถูกจับได้คาหนังคาเขา
“ฮูหยินเหตุใดวันนี้ท่านพี่ยังอยู่บ้านเล่า ปกติเวลานี้ที่ข้าตื่นขึ้นมา ท่านก็ออกไปเข้าเวรแล้วนี่เจ้าคะ!” เหวินจิ่นเกอเฉไฉเปลี่ยนหัวข้อ