กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้นยามเหวินจิ่นเกอตื่นขึ้นมา เซี่ยหมิงหยวนก็จากไปนานแล้ว ข้างกายนางไร้ซึ่งไออุ่นหลงเหลือ
“เจ้าผู้ชายสุนัขผู้นี้ช่างได้คืบจะเอาศอกเสียจริง เอวข้าแทบจะหักอยู่แล้ว!” เหวินจิ่นเกอนวดเอวตนเองพลางก่นด่าพึมพำไม่หยุด
“ชุนเหอ เข้ามาช่วยข้าล้างหน้าหวีผมเถิด!” เหวินจิ่นเกอพักผ่อนอยู่นานครู่หนึ่งจึงเอ่ยปากเรียกคนด้านนอกประตู
หลังจากเหวินจิ่นเกอจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้ว เมี่ยวอินคนสนิทข้างกายฮูหยินรองตระกูลเซี่ยก็มาเชิญเหวินจิ่นเกอไปยังเรือนโม่เซียง
“ท่านแม่~”
“จิ่นเกอมาแล้วรึ! รีบมานั่งเร็ว!” ฮูหยินรองตระกูลเหวินกวักมือเรียกเหวินจิ่นเกอ