กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฮูหยิน น้อยฮูหยินหายตัวไปแล้วเจ้าค่ะ~” ยามนี้แม่นมจงวิ่งกลับมาอย่างตื่นตระหนก
เดิมทีนางตั้งใจจะไปดูว่าเหวินจิ่นเกอตื่นนอนแล้วหรือไม่ ทว่ากลับได้ยินทุกคนพากันพูดว่ามีโจรบุกเข้ามาในวัด ทิศทางนั้นตรงกับห้องรับรองที่เหวินจิ่นเกอพักผ่อนอยู่พอดี ในใจแม่นมจงร้อนรนจึงเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น และเป็นไปตามคาด คนที่เกิดเหตุก็คือเหวินจิ่นเกอ ประตูห้องรับรองเปิดอ้าอยู่ ด้านในไม่มีเหวินจิ่นเกอและไม่มีชุนลู่
“อะไรกัน” ฮูหยินรองเซี่ยเดิมกำลังหลับตาพักผ่อน พอได้ยินเข้าก็ลืมตาขึ้นทันใด มองแม่นมจงอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“เป็นเรื่องจริงเจ้าค่ะ ฮูหยิน น้อยฮูหยินหายตัวไปแล้ว~” เสียงของแม่นมจงสั่นเครือ