กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“สองแม่ลูกคู่นั้นช่างน่ารังเกียจถึงที่สุด มิน่าเล่าเหลียนเสวี่ยอู้ถึงได้มีท่าทีเช่นนั้น มีมารดาเช่นใดย่อมมีบุตรสาวเช่นนั้นจริง ๆ ~” จูอันนั่งอยู่ด้านข้างพลางเอ่ยขึ้นด้วยความโมโห
หากเมื่อครู่ไม่ใช่เพราะเหวินจิ่นเกอคอยรั้งนางไว้ไม่ให้พูด ไม่ว่าอย่างไรนางก็ต้องเข้าไปทุ่มเถียงเอาความสักสองสามประโยคเป็นแน่!
“จะไปถือสากับพวกนางทำไม มีอะไรกัน มิใช่เป็นการหาเรื่องให้ตนเองขุ่นเคืองใจหรอกหรือ พวกเรามาเพื่อขอพรความสงบสุข มิได้มาเพื่อทะเลาะกับคนที่ไม่เกี่ยวข้องเสียหน่อย!” เหวินจิ่นเกอรินน้ำชาให้จูอันหนึ่งจอก พลางลูบหลังช่วยให้นางผ่อนคลายโทสะ