ตอนที่ 165 รนหาที่โดนด่า

เหวินจิ่นเกอกำลังหลับสบาย พลันพลิกตัวไปข้างกายกลับเย็นเฉียบไปนานแล้ว

“เมื่อคืนนี้พี่ชายเพียงสั่งคนให้เฝ้าข้าไว้ ตัวเองรุดหน้าไปค่ายทหารแต่ดึก แม่บุญธรรม เกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือเจ้าคะ”

เหวินจิ่นเกอเพิ่งมาถึงเรือนของฮูหยินรองเซี่ย ยังมิทันก้าวเข้าห้องก็ได้ยินเสียงของจูอัน พลางนึกขึ้นได้ว่าวันนี้ตื่นมาข้างกายก็ไร้ผู้คน ไม่รู้เลยว่าเซี่ยหมิงหยวนจากไปตั้งแต่ยามใด

“จิ่นเกอ” ฮูหยินรองเซี่ยเงยหน้าขึ้นก็เห็นเหวินจิ่นเกอที่หน้าประตูพอดี

“จิ่นเกอยืนทำอะไรกันอยู่ตรงประตู รีบเข้ามาเร็ว อากาศยังหนาวอยู่ อย่าได้ต้องลมหนาวจนล้มป่วยไปเชียว!” ฮูหยินรองเซี่ยลุกขึ้นไปจูงเหวินจิ่นเกอเข้ามาด้วยตนเอง ลูบมือเล็ก ๆ ที่เย็นเฉียบของนาง

“เหตุใดออกมาจึงไม่คลุมเสื้อคลุมเสียเล่า”

“ท่านแม่โปรดวางใจ ข้าสวมเสื้อผ้าหนาไม่หนาวเจ้าค่ะ!” เหวินจิ่นเกอคล้องแขนฮูหยินรองเซี่ยเดินเข้าไปในห้อง

“เมื่อครู่จูอันพูดคุยเรื่องอะไรกันอยู่หรือเจ้าคะ เมื่อคืนเกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือ”

ฮูหยินรองเซี่ยจึงทอดถอนใจแล้วเอ่ยขึ้นว่า